เเถลงการณ์ ฉบับที่ ๑/๒๕๕๑

เวลาที่เราย่ำเดินไปบนถนน ผ่านตรอก ซอก ซอย ทุ่งกว้าง หรือ สลัม เราไม่ได้แค่เดินไปถิ่นที่แปลกตา สวยงาม หรือน่าหดหู่เท่านั้น แต่เรากำลังเดินเข้าไปในชีวิตของผู้อื่นด้วย
ทุกคนต่างมีเรื่องราวของตนอง...และทุกคนก็ขับขานเรื่องราวเหล่านั้น

ผ่านการก้าวย่างของจังหวะชีวิต เราต่างกำลังก้าวเดินไปข้างหน้า ในขณะที่ชีวิตของผู้อื่นอาจถูกทิ้งไว้อย่างไร้คุณค่า
หากมีคนที่กล้าจะเดินหันหลัง ย้อนกลับมาเพื่อนำเอาชีวิตที่น่าเรียนรู้ ออกเล่าขานต่อไป เพื่อให้ทุกคนก้าวย่างอย่างระมัดระวัง แม้ว่าเรื่องราวของชีวิตบางเรื่องจะไม่ได้สวยหรู
แต่คือความเป็นจริงของสังคม

"กลุ่มวรรณกรรมใบขวาน" จึงอาสาเป็นผู้หันหลัง และย้อนกลับมาเพื่อนำเอาเรื่องราวมีค่าของชีวิตที่ถูกทิ้งขว้าง ขับขานต่อไป
แต่ทำอย่างไรได้ ในเมื่อวงวรรณกรรมทั้งหลาย
ต่างกำลังเชยชมความงดงามของสายลมแสงแดด เรื่องสั้นแนวทดลองใหม่เอี่ยมถูกตีพิมพ์ออกมา หรือไม่ก็เป็นนิยายแนวถอดรหัสบนโครงเรื่องเดิมๆแบบทฤษฎีสมคบคิด

เราจึงต้องจับอาวุธขึ้นสู้ ในฐานะผู้ก่อการร้ายแห่งวงการวรรณกรรม เจตนามิไช่เช่นฆ่าอาวุธของพวกเราคือปากกาที่ใช้เขียนความเที่ยงแท้เท่านั้น

ด้วยจิตคารวะ
กลุ่มวรรณกรรมใบขวาน
www.esanstate.com
writers terrorist : ผู้ก่อการร้ายทางวรรณกรรม